Przepuszczalnosc istoty miedzykomórkowej

Dla przemiany komórkowej bardzo ważny jest stopień przepuszczalności istoty międzykomórkowej, gdyż z przepuszczalnością związane jest przenikanie (dyfuzja) przez tę masę koloidalną. Przepuszczalność istoty międzykomórkowej związana jest ze stopniem jej nawodnienia. Im większe nawodnienie, tym koloidy są bardziej napęczniałe i tym łatwiej odbywają się procesy przenikania. Odwrotnie; mniejsze nawodnienie utrudnia te procesy, co odbija się na ogólnej przemianie materii. Zmniejszona przepuszczalność występuj e w fizjologicznym starzeniu się, gdzie koloidy protoplazmy komórkowej i istoty międzykomórkowej ulegają procesowi luysteresis. Czytaj dalej Przepuszczalnosc istoty miedzykomórkowej

Zmiany skrobiowate i szkliste

Zmiany skrobiowate i szkliste W stanach patologicznych w tkance łącznej, a przede wszystkim w jej istocie międzykomórkowej, powstają zmiany, cechujące się nagromadzeniem mas ciał bez budowy, które niszczą włókienkową budowę tkanki. Te zmiany odbijają się na sprawności czynnościowej istoty międzykomórkowej i na tkance łącznej jako całości. Są to przede wszystkim zwyrodnienia szkliste i skrobiowate, które powstają z powodu zaburzeń w przemianie wewnątrz pochodnych (endogenes) protein ów. Zarówno istota szklista (hyalina) jak i skrobiowata (amylid) są ciałami białkowymi- powstają w związku z zaburzeniem przemiany białkowej w istocie międzykomórkowej wchodzi tu w grę zmiana stężenia jonów wodorowych w istocie międzykomórkowej. Badania wykazują, że zmiany te mogą być odwracalne w warunkach doświadczalnych. Czytaj dalej Zmiany skrobiowate i szkliste

Rozedma pluc

Rozedma płuc Zaburzenia oddychania powstają również wtedy, gdy płuca tracą swoją sprężystość. Taka sprawa chorobowa nazywa się rozedmą płuc emphysema pulmonum. Cechuje ją to, że pęcherzyki płucne są rozciągnięte, ścianki ich ulegają zanikowi, naczynia zaś w ścianach pęcherzyków z powodu uciśnięcia lub znacznego rozszerzenia nie doprowadzają dostatecznej ilości krwi. Zmiana krążenia płucnego stwarza duże opory dla pracy serca prawego, które wtedy przerasta. Rozdęcie pęcherzyków płucnych powoduje również zmniejszenie się przysysającej siły klatki piersiowej, a także zaburzenie odżywiania tkanki płucnej. Czytaj dalej Rozedma pluc

Rozedma pluc w wieku mlodym

Rozedma płuc w wieku młodym emphysema pulmonum praecox jest wyrazem konstytucyjnego osłabienia tkanki sprężystej, co przejawia się np. płaską stopą, opadnięciem trzewi i innymi zmianami, czyli tzw. małoprężnością elastopatia. Niekiedy rozedma płuc powstaje, jako sprawa pierwotna na tle zaburzeń przemiany materii. Taka rozedma nazywa się skazową lub rozedmą płuc Laenneca. Czytaj dalej Rozedma pluc w wieku mlodym

W rozwoju platowego zapalenia pluc odróznia sie trzy okresy

W rozwoju płatowego zapalenia płuc odróżnia się trzy okresy. Okres pierwszy cechuje ostre przekrwienie i obrzęk zajętej tkanki płucnej. Okres ten nazywa się nawałowym stadium congestionis. Trwa on zwykle 1-2 dni i po ich upływie przechodzi w okres drugi. Okres drugi cechuje szybko narastające przechodzenie do pęcherzyków płucnych krwinek czerwonych i białek osocza krwi, zwłaszcza włóknika. Czytaj dalej W rozwoju platowego zapalenia pluc odróznia sie trzy okresy

Tran w tkance plucnej ulega hydrolizie

Tran w tkance płucnej ulega hydrolizie, a uwolnione w ten sposób kwasy tłuszczowe wywołują martwicę, wysięk płynny i nacieczenie krwinkami białymi, tworzenie się komórek olbrzymich i w końcu zwłóknienie. Olej mineralny w postaci płynnej, parafiny wywojuje mniej intensywny odczyn, bowiem spływa małymi kropelkami, które są pochłaniane przez makrofagi zbierające się w dużej liczbie w pęcherzykach płucnych. Występuje także stopniowe bujanie fibroblastów i nacieczenie krwinkami białymi, co wywołuje stwardnienie. Zbadanie doświadczalne większej ilości różnych olejów wykazało, że niektóre z nich wywołują gwałtownie ciężkie i nawet śmiertelne uszkodzenia krwotoczne tkanki płucnej. Lecytyna również może wywołać zagęszczenie miąższu płucnego. Czytaj dalej Tran w tkance plucnej ulega hydrolizie

Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 3

Ponadto wykluczyliśmy 1883 zdarzenia (9,4%) zaobserwowane przez personel EMS, 82 (0,4%), dla których nie można było ustalić adresu, przy którym wystąpiło zatrzymanie krążenia, 8 (<0,1%), dla których dane dokumentujące, czy pacjent otrzymał RKO bez incydentów zaginęło, a 140 (0,7%) brakowało wyniku klinicznego. Nasza ostatnia kohorta obejmowała 14.225 pacjentów z nagłym zatrzymaniem krążenia. Gromadzenie i przetwarzanie danych
Charakterystyki na poziomie pacjenta uzyskano z bazy danych CARES. Cechy, które były używane jako zmienne predykcyjne, obejmowały wiek, płeć, rasę lub grupę etniczną (kodowane przez dostawcę EMS jako białe, czarne, hiszpańskie, inne lub nieznane), umiejscowienie zatrzymania krążenia (publiczne lub prywatne) i czy aresztowanie był świadkiem (przez kogoś innego niż pierwszy ratownik lub dostawca EMS). Czytaj dalej Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 3

Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 2

Realizacja CPR zainicjowanej przez osoby postronne zależy od dostępności osoby, która jest przygotowana do podjęcia RKO i zainicjowania łańcucha interwencji koniecznych do przeżycia, tak więc efekt sąsiedztwa może być niezwykle ważny. Jeżeli cechy sąsiedztwa mają znaczący wpływ na prawdopodobieństwo, że osoba postronna będzie wykonywała RKO, może być właściwe skierowanie interwencji w zakresie zdrowia publicznego, takich jak szkolenie w zakresie RKO, do konkretnych społeczności zidentyfikowanych na podstawie cech poszczególnych dzielnic. Dlatego przeanalizowaliśmy dane z wieloośrodkowego rejestru, aby ocenić, w jaki sposób dochód i rasa na poziomie dzielnicy, niezależnie od indywidualnych cech zdarzenia, wpłynęły na prawdopodobieństwo otrzymania CPR zainicjowanej przez osobę postronną. Postawiliśmy hipotezę, że rasa i dochód na poziomie sąsiedztwa będą silnie powiązane z prawdopodobieństwem zainicjowania przez CPR osób postronnych i że te związki pozostaną spójne w różnych ustawieniach i lokalizacjach. Czytaj dalej Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 2

Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki

Ocena kandydatów do roli dawców żyjących nerki polega na badaniu indywidualnych czynników ryzyka schyłkowej niewydolności nerek (ESRD). Aby wesprzeć empiryczne podejście do doboru dawcy, opracowaliśmy narzędzie, które jednocześnie zawiera wiele cech zdrowia, aby oszacować prawdopodobne długoterminowe ryzyko ESRD, jeśli ta osoba nie oddaje nerki. Metody
Zastosowaliśmy skojarzenia ryzyka w metaanalizie siedmiu kohort ogólnej populacji, skalibrowanej do zapadalności na ESRD i umieralności w Stanach Zjednoczonych, aby oszacować długotrwałą częstość występowania ESRD wśród osób, które nie oddają nerki, według 10 cech demograficznych i zdrowotnych. Następnie porównaliśmy 15-letnie prognozy z obserwowanym ryzykiem wśród 52998 dawców żyjących nerki w Stanach Zjednoczonych.
Wyniki
W sumie 4,933,314 uczestników z siedmiu grup obserwowano dla mediany od 4 do 16 lat. W przypadku 40-letniej pacjentki z cechami zdrowotnymi podobnymi do cech charakterystycznych dla wieku dawców nerki, 15-letnie prognozy dotyczące ryzyka wystąpienia ESRD w przypadku braku dawstwa różniły się w zależności od rasy i płci; ryzyko wynosiło 0,24% wśród czarnych mężczyzn, 0,15% wśród czarnych kobiet, 0,06% wśród białych mężczyzn i 0,04% wśród białych kobiet. Oszacowania ryzyka były wyższe w obecności niższego oszacowanego wskaźnika filtracji kłębuszkowej, wyższej albuminurii, nadciśnienia tętniczego, obecnego lub wcześniejszego palenia tytoniu, cukrzycy i otyłości. Czytaj dalej Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki