Zmiany wsteczne w istocie miedzykomórkowej.

Zmiany wsteczne w istocie międzykomórkowej. Zmiany wsteczne dotyczą nie tylko samych komórek. Istota międzykomórkowa powstaje jako skutek ich czynności życiowych i różnicowania się. Do istoty międzykomórkowej należą ciała podstawowe tkanki łącznej, włókna kolagenu, włókna sprężyste, chrząstki szkliste, istota kitowa komórek śródbłonkowych i inne, Istota międzykomórkowa, jako. przedstawiająca sobą olbrzymią masę koloidów żywych, ma również swoją przemianę materii, a stykając się z komórkami miąższowymi musi wpływać na nie i odgrywać rolę w ogólnej przemianie materii. Czytaj dalej Zmiany wsteczne w istocie miedzykomórkowej.

Martwica

Martwica -Martwicą {necrosis) nazywamy komórki, jeżeli zjawisko to rozgrywa się szybko. Jeżeli zaś śmierć komórki następuje wolno i jest poprzedzana przez, rozmaite stany zwyrodnieniowe, to zjawisko tego typu. śmierci nazywamy zamieraniem, czyli obumieraniem (necrobiosis), Mechanizm stawania martwicy jest bardzo złożony. Wchodzi tu w grę zwichnięcie wszystkich czynników warunkujących życie komórki, Występują więc zaburzenia w przemianie materii i, to we wszystkich jej, elementach, łącznie ze zmianą ciśnienia osmotycznego i aktualnego oddziaływania komórki, to jest zmianą stężenia jonów wodorowych itd. Wypadnięcie jednego elementu z łańcucha przemiany materii doprowadza tylko do, zmian zwyrodniających, natomiast wzajemne oddziaływanie różnych nieprawidłowo działających składowych przemiany materii musi doprowadzić do martwicy. Czytaj dalej Martwica

Przewlekle stany zapalne drobnych oskrzeli

Przewlekłe stany zapalne drobnych oskrzeli i gromadzenie się w nich wydzieliny błony śluzowej oraz wysięku zapalnego i leukocytów może doprowadzić do powstania rozszerzenia oskrzeli bronchectasis, gdy zawartość oskrzeli nie opróżnia się z powodu braku kaszlu. Mogą wtedy powstać poważne stany zapalne odpowiednich odcinków płuc z wytworzeniem jam lub ropni płuc. Kaszel W sprawach chorobowych oskrzeli błona śluzowa jest bardziej pobudliwa i zwykłe podrażnienie jej przez przechodzące przy wdechu powietrze lub nadmiar wydzieliny błony śluzowej prowadzi do powstawania kaszlu. Kaszel tussis powstaje w ten sposób, że po głębokim wdechu głośnia zostaje zamknięta. Wydech rozpoczyna się nagle przy zamkniętej głośni wskutek wzmożonej czynności mięśni wydechowych, zwłaszcza tłoczni brzusznej. Czytaj dalej Przewlekle stany zapalne drobnych oskrzeli

Niekiedy ilosc plwociny moze byc bardzo duza

Niekiedy ilość plwociny może być bardzo duża. Zarówno kaszel suchy, jak i wilgotny może powstać napadowo. Napad kaszlu trwa rozmaicie długo i zwykle kończy się, gdy chory wykrztusi mniej lub więcej plwociny. Napady kaszlu wywołują zmęczenie mięśniowe, wzmożenie oddychania i przyspieszenie czynności serca. Długotrwały kaszel wpływa ujemnie na stan płuc i serca, może on, bowiem wywołać rozciągnięcie pęcherzyków płucnych w związku ze wzmożonym wdechem i silnymi ruchami wydechowymi, zwłaszcza w odcinkach szczytowych płuc, co prowadzi do trwałej ich rozedmy. Czytaj dalej Niekiedy ilosc plwociny moze byc bardzo duza

Schorzeniu pyliczemu ulegaja nie tylko nos, gardlo, krtan, tchawica,

Przy nasilonych ruchach oddechowych, zwłaszcza podczas wzmożonej pracy, pyłki o wymiarach poniżej 10 mikronów przedostają się do pęcherzyków płucnych. Powstaje w nich odczyn w postaci drobnych zapaleń, zmian wstecznych z rozrostem tkanki łącznej. Sprawa ta doprowadza do stwardnienia tkanki płucnej z następową rozedmą, co zakłóca czynność oddychania i doprowadza do niewydolności krążenia. Badania doświadczalne wykazały, że pył węglowy znika z- płuc po kilku tygodniach od chwili zaprzestania opylania zwierząt, natomiast pył krzemionkowy podostaje na całe życie. Jasne, więc, że pył krzemionkowy lub jego domieszka w innych pyłkach wywołuje większe zmiany w płucach niż czysty pył węglowy. Czytaj dalej Schorzeniu pyliczemu ulegaja nie tylko nos, gardlo, krtan, tchawica,

Powstawaniu plytkich ruchów oddechowych

W mechanizmie powstawania ruchów oddechowych przyspieszonych i płytkich odgrywa rolę również zwiększona pobudliwość ośrodka oddechowego, gdyż jest on stale podrażniany wskutek zakwaszenia zwiększoną zawartością dwutlenku węgla we krwi, który gromadzi się w niej z powodu utrudnionego oddechu. Również kwaśne niedotlenione wytwory przemiany materii gromadząc się w ośrodkach nerwowych pobudzaj ą ośrodek oddechowy do wzmożonej czynności. Powstawaniu płytkich ruchów oddechowych i w związku z tym duszności sprzyja także zmniejszenie się sprężystości tkanki płucnej wskutek wypełnienia jej pęcherzyków płynem obrzękowym. Po otwarciu klatki piersiowej płuco takie nie zapada się, gdyż siły sprężyste są za małe, by mogło to nastąpić. Prócz tego obrzękłe płuco nie wypełnia dostatecznie przy wdechu klatki piersiowej. Czytaj dalej Powstawaniu plytkich ruchów oddechowych

Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 5

Wykres lasu pokazuje iloraz szans dla podgrup zdefiniowanych na podstawie demograficznych i wyjściowych cech klinicznych. Kategorie ryzyka krwawienia 3 i 4 (warstwy randomizacji) zostały połączone ze względu na małe próbki w tych kategoriach. Wyniki dla modelu dla schyłkowego stadium choroby wątroby12 (MELD) wynoszą od 6 do 40, z wyższymi wynikami wskazującymi na bardziej zaawansowaną chorobę wątroby. Brak danych dotyczących wyniku MELD u 2 pacjentów w grupie placebo i w grupie eltrombopagu. Czytaj dalej Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 5

Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 4

W związku z tym planowaną próbą było 500 pacjentów. Zgodnie z zaleceniem niezależnego komitetu monitorującego dane i bezpieczeństwa w celu zawieszenia rekrutacji i dawkowania, ze względu na zwiększoną częstotliwość zdarzeń zakrzepowych w grupie eltrombopagu, badanie zostało zakończone przez GlaxoSmithKline, aby umożliwić pełną analizę danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. Wszystkie wcześniej określone punkty końcowe skuteczności oceniano na zasadzie zamiaru leczenia. Bezpieczeństwo oceniono u wszystkich pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji i otrzymali co najmniej jedną dawkę badanego leku. Czytaj dalej Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 4

Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki ad 6

Szacunki predylekcji przekraczające 3% były najczęstsze wśród czarnych dawców w wieku od 53 do 68 lat. 15-letnie ryzyko związane z ESRD zaobserwowane wśród dawców nerek w Stanach Zjednoczonych było 3,5 do 5,3 razy większe niż przewidywane ryzyko wśród noninistów, z podobnymi schematami ryzyka w zależności od rasy i płci w przypadku braku darowizny oraz w obecność darowizny (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Na przykład prognozowane 15-letnie ryzyko (przy braku dawstwa) dla przeciętnego czarnego dawcy-mężczyzny dawcy wynosiło 0,21%, a obserwowane ryzyko (po dawstwie) wyniosło 0,96%. Odpowiednie przewidywane i obserwowane 15-letnie ryzyko wśród czarnych kobiet wynosiło 0,12% i 0,59%; ryzyko wśród białych mężczyzn wynosiło odpowiednio 0,07% i 0,34%, a ryzyko wśród białych kobiet wynosiło odpowiednio 0,04% i 0,15%.
Dyskusja
Oszacowaliśmy długoterminowe ryzyko wystąpienia ESRD według 10 cech demograficznych i zdrowotnych ocenianych łącznie. Następnie opracowaliśmy internetowe narzędzie do oceny ryzyka, aby pomóc w ocenie i doradzaniu kandydatom na żywych dawców nerki i poprawić proces akceptacji. Stwierdziliśmy znaczne różnice w przewidywanym ryzyku ESRD w zależności od wieku, płci i rasy. Czytaj dalej Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki ad 6

Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 8

Zmiana poziomu DNA HBV charakteryzowała się gwałtownym spadkiem w tygodniu 4. W 12. tygodniu średni poziom DNA HBV wynosił 3 log10 kopii na mililitr w porównaniu z wyjściowym poziomem DNA HBV około 7 log10 kopii na mililitr (ryc. 2A). Pacjenci z niższym początkowym poziomem HBV DNA mieli niewykrywalny poziom DNA HBV wcześniej niż pacjenci z wyższymi poziomami wyjściowymi (Figura 3A i 3B). Czytaj dalej Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 8