Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 8

Badanie to wykazało również większą liczbę obiektywnych odpowiedzi na niwolumab niż w przypadku ewerolimusu, z których wiele było długotrwałych. Mediana przeżycia wolnego od progresji była podobna w obu grupach leczenia i była zgodna z obserwowaną w niekontrolowanym badaniu z udziałem pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali terapię antyangiogenną.15 Ponadto, wyniki porównania przeżycia wolnego od progresji między grupą niwolumabu a grupą kontrolną. grupa ewerolimus sugeruje, że czas przeżycia bez progresji nie był substytutem dla ogólnego przeżycia w tym badaniu. Późne oddzielenie krzywych przeżycia bez progresji sugerowało potencjalną opóźnioną korzyść z przeżycia wolnego od progresji z niwolumabem. Ta opóźniona korzyść została następnie określona ilościowo w analizie wrażliwości obejmującej pacjentów, którzy nie mieli progresji choroby lub zmarli po 6 miesiącach; mediana czasu przeżycia wolnego od progresji była większa w przypadku stosowania niwolumabu niż ewerolimusa w tej podgrupie pacjentów. Ci pacjenci prawdopodobnie przyczynili się do ogólnej korzyści z przeżycia, którą obserwowano w przypadku niwolumabu w tym badaniu.
Zaobserwowaliśmy konsekwentnie przedłużone przeżycie z niwolumabem w porównaniu z ewerolimusem, niezależnie od wyniku prognostycznego MSKCC, liczby wcześniejszych terapii antyangiogennych lub regionu. Czytaj dalej Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 8

Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 7

Łącznie 102 spośród 397 pacjentów z grupy ewerolimus (26%) miało co najmniej jedną redukcję dawki; Z niwolumabem nie było możliwości zmniejszenia dawki. Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane związane z leczeniem zgłaszane u 10% lub więcej leczonych pacjentów w dowolnej grupie. Działania niepożądane związane z leczeniem jakiegokolwiek stopnia wystąpiły u 319 spośród 406 pacjentów (79%) leczonych niwolumabem iu 349 397 pacjentów (88%) leczonych ewerolimusem (Tabela 2). Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z leczeniem u pacjentów, którzy otrzymywali niwolumab były zmęczenie (134 pacjentów, 33%), nudności (57 pacjentów, 14%) i świąd (57 pacjentów, 14%); wśród pacjentów, którzy otrzymywali ewerolimus, najczęstszymi zdarzeniami były zmęczenie (134 pacjentów, 34%), zapalenie jamy ustnej (117 pacjentów, 29%) i niedokrwistość (94 pacjentów, 24%). Działania niepożądane 3. Czytaj dalej Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 7

Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych cd

Niewyjaśnioną nagłą śmierć sercową zdefiniowano jako nagłą śmierć sercową, w przypadku której nie stwierdzono żadnej przyczyny po pełnym i kompleksowym badaniu autopsyjnym, które obejmowało badania histologiczne i toksykologiczne (patrz rozdział Metody w Dodatkowym dodatku, dostępny w pełnym tekście niniejszego artykułu). Patolog sądowy, dorosły kardiolog i dwóch kardiologów dziecięcych oceniali wszystkie przypadki nagłej śmierci sercowej. Przypadki, w których szczegóły były niewystarczające, aby określić śmierć jako nagłą śmierć sercową i przypadki nagłej niewyjaśnionej śmierci w epilepsji, zostały wyłączone z naszego badania. Badanie to zostało zatwierdzone przez komisję etyczną każdego rządu stanowego w Australii i Nowej Zelandii. W 290 przypadkach uzyskano pozwolenie od najbliższych krewnych, co umożliwiło zapisanie szczegółowych danych dotyczących nagłej śmierci sercowej i pobranie próbki krwi podczas autopsji w celu przeprowadzenia analizy genetycznej. Ponadto, w przypadkach, w których uzyskano pozwolenie, zalecono kliniczną obserwację wszystkich krewnych pierwszego stopnia, jeśli podejrzewa się wrodzoną chorobę serca. 5 W przypadkach, w których nie uzyskano pozwolenia, należy podać tylko wiek, płeć i przyczynę oraz odnotowano okoliczności śmierci; takie przypadki były nazywane przypadkami niezidentyfikowanymi. Czytaj dalej Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych cd

Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad 6

W 4 genach autopsji znaleziono 3 patogenne i 7 prawdopodobnie patogennych wariantów, dla wydajności diagnostycznej 9%. W 16 dodatkowych genach zaburzeń rytmu serca znaleźliśmy 6 prawdopodobnie patogennych wariantów. W 16 głównych i mniejszych genach kardiomiopatii odkryliśmy wariant patogenny i 13 prawdopodobnie patogenny, aw 23 genach rzadkiej kardiomiopatii znaleziono 6 prawdopodobnie patogennych wariantów. 36 patogennych i prawdopodobnie patogennych wariantów stwierdzono w 31 przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej. W 62 przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej wykonano sekwencjonowanie egzogeniczne i znaleźliśmy 4 prawdopodobnie patogenne warianty genów epilepsji, dla wydajności diagnostycznej 6%. Listy rzadkich wariantów w czterech grupach genów sercowych podano w tabelach od S6 do S9, a także listę rzadkich wariantów genów epilepsji w Tabeli S10, w Dodatku Uzupełniającym. Charakterystyka demograficzna pacjentów i odpowiednie wyniki sekcji zwłok w przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej, dla której zidentyfikowano chorobotwórczy lub prawdopodobnie patogenny wariant genu sercowego (31 ze 113 przypadków, w których przeprowadzono analizę genetyczną [27%]) Tabela 2. Czytaj dalej Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad 6

Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 6

Oprócz odpowiedzi w każdej podgrupie, heterogeniczność odpowiedzi w obrębie podgrup oceniono za pomocą modelu logistyczno-regresyjnego dla każdej badanej podgrupy. Niezależne terminy w modelu obejmowały leczenie, podgrupę i interakcje między leczeniem a podgrupą. Jeżeli interakcja nie była znacząca na poziomie 0,01 (po skorygowaniu dla wielu porównań), uznano, że istnieje jednorodność odpowiedzi w poszczególnych kategoriach podgrupy. Ponadto skonstruowano powierzchnie leśne w celu porównania efektów leczenia w obrębie podgrup. Porównano charakterystykę demograficzną i wyjściową z użyciem dwustronnego testu Mantela-Haenszela dla danych kategorycznych i testu sumy rang Wilcoxona dla danych ciągłych, z poziomem istotności 0,05. Czytaj dalej Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 6

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy ad

W następnym rozdziale Dean Tripp zajmuje się psychospołecznymi aspektami przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego – zespołu przewlekłego bólu miednicy, począwszy od obserwacji, że jest silnie związany z trudnościami intrapersonalnymi i interpersonalnymi, takimi jak ból, niepełnosprawność, problemy w związkach i obniżona ogólna jakość życia . Pacjenci często pytają, czy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego – zespół przewlekłego bólu miednicy wpłynie na płodność i funkcje seksualne. Odpowiedź jest nie, z zastrzeżeniem, jak Lawrence Hakim wskazuje w rozdziale 14, że w rzadkich przypadkach pacjent może mieć ból ejakulacyjny, który może naśladować ból związany z zespołem, ale w rzeczywistości jest spowodowany niedrożnością przewodów wytryskowych. Ze względu na nakładanie się symptomologii między śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego, bolesnym zespołem pęcherza moczowego i przewlekłym zespołem zapalenia gruczołu krokowego z przewlekłym zespołem bólu miednicy – jak omówiono przez Jonathana Kaye i Roberta Moldwina w rozdziale 15 – jeśli obecne są małe pojemności wydalnicze i ból z rozdęciem pęcherza, należy zastosować terapię. skierowane w kierunku śródmiąższowego zapalenia pęcherza. Czytaj dalej Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy ad

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy

Około 10% mężczyzn dotkniętych jest enigmatycznym stanem znanym jako przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego – zespół przewlekłego bólu miednicy. Tradycyjnie uważa się, że prostata, ale pojawiające się dowody wskazują na inne narządy i miejsca w miednicy, które mogą przyczyniać się do bólu i zaburzeń oddawania moczu, które są typowe u pacjentów z tą chorobą. Ta książka to punktualna recenzja tematu, a jej autorzy przedstawiają wiarygodne strategie diagnostyczne i terapeutyczne. Redaktor książki, Daniel Shoskes, kładzie nacisk na dokładną dokumentację objawów, stosując nowy Narodowy Wskaźnik Zdrowia (NIH), Chroniczny Wskaźnik Objawów Prostaty, aby obiektywnie podsumować objawy i ocenić reakcje na terapię. Podkreślono znaczenie identyfikacji lub wykluczenia schorzeń naśladujących przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego – zespół przewlekłego bólu miednicy przed rozpoczęciem leczenia. Czytaj dalej Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy

Przypadek 27-2008: Człowiek z bólem brzucha, nudnościami i podwyższonym poziomem kreatyniny

W teście przypadku 64-letniego mężczyzny z bólem brzucha i podwyższonym poziomem kreatyniny w surowicy (wydanie 28 sierpnia), próbka z biopsji nerki ujawniła wyniki diagnostyczne ostrej nefropatii fosforanowej. Ciężkie bóle brzucha zostały przypisane refluksowi żołądkowo-przełykowemu po wykluczeniu choroby trzustki i dróg żółciowych. Przewlekłe niedokrwienie krezki nie jest wymienione w dyskusji. To zaburzenie, które rozwija się u pacjentów w średnim wieku 58 lat, odpowiadałoby za niekontrolowany ból w nadbrzuszu, nudności i wymioty (z wtórnym odwodnieniem i ostrą niewydolnością nerek), a także anoreksję i krew utajoną w kale, u pacjenta z historią palenia i nadciśnienia tętniczego. Chociaż ból w przewlekłym niedokrwieniu krezki zwykle występuje w ciągu pierwszej godziny po jedzeniu i ustępuje do 2 godzin później, może on być ciągły, a brak historii utraty wagi nie wyklucza diagnozy. Czytaj dalej Przypadek 27-2008: Człowiek z bólem brzucha, nudnościami i podwyższonym poziomem kreatyniny

Rak płuc

Rak płuc jest najczęstszą przyczyną zgonów związanych z rakiem w Ameryce Północnej. Szacuje się, że w 2008 r. Przewidywano 213 380 nowych przypadków i 160.390 zgonów. Od czasu publikacji poprzedniej edycji Lung Cancer 10 lat temu nastąpił znaczny postęp w wykrywaniu raka. , diagnostyka i leczenie raka płuc, jak również w naszym rozumieniu biologii tej choroby. Czytaj dalej Rak płuc

Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi czesc 4

Na koniec zbadaliśmy możliwość wpływu seksu lub imprintingu w obrębie QTDT, używając tych dziewięciu haplotypów znaczników SNP. Wyniki
CNTNAP2 jako cel FOXP2
Rysunek 1. Rysunek 1. Identyfikacja CNTNAP2 jako bezpośredniego wiązania neuronowego przez człowieka FOXP2. W panelu A klon o wielkości 300 pz zidentyfikowano przez klonowanie z użyciem broni typu shotgun fragmentów genów zidentyfikowanych przez immunoprecypitację z użyciem chromosomu FOXP2 i umiejscowiono w intronie ludzkiego genu CNTNAP2 w 7q35. Czytaj dalej Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi czesc 4