Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 8

Badanie to wykazało również większą liczbę obiektywnych odpowiedzi na niwolumab niż w przypadku ewerolimusu, z których wiele było długotrwałych. Mediana przeżycia wolnego od progresji była podobna w obu grupach leczenia i była zgodna z obserwowaną w niekontrolowanym badaniu z udziałem pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali terapię antyangiogenną.15 Ponadto, wyniki porównania przeżycia wolnego od progresji między grupą niwolumabu a grupą kontrolną. grupa ewerolimus sugeruje, że czas przeżycia bez progresji nie był substytutem dla ogólnego przeżycia w tym badaniu. Późne oddzielenie krzywych przeżycia bez progresji sugerowało potencjalną opóźnioną korzyść z przeżycia wolnego od progresji z niwolumabem. Ta opóźniona korzyść została następnie określona ilościowo w analizie wrażliwości obejmującej pacjentów, którzy nie mieli progresji choroby lub zmarli po 6 miesiącach; mediana czasu przeżycia wolnego od progresji była większa w przypadku stosowania niwolumabu niż ewerolimusa w tej podgrupie pacjentów. Ci pacjenci prawdopodobnie przyczynili się do ogólnej korzyści z przeżycia, którą obserwowano w przypadku niwolumabu w tym badaniu.
Zaobserwowaliśmy konsekwentnie przedłużone przeżycie z niwolumabem w porównaniu z ewerolimusem, niezależnie od wyniku prognostycznego MSKCC, liczby wcześniejszych terapii antyangiogennych lub regionu. Czytaj dalej Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 8

Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 7

Łącznie 102 spośród 397 pacjentów z grupy ewerolimus (26%) miało co najmniej jedną redukcję dawki; Z niwolumabem nie było możliwości zmniejszenia dawki. Tabela 2. Tabela 2. Zdarzenia niepożądane związane z leczeniem zgłaszane u 10% lub więcej leczonych pacjentów w dowolnej grupie. Działania niepożądane związane z leczeniem jakiegokolwiek stopnia wystąpiły u 319 spośród 406 pacjentów (79%) leczonych niwolumabem iu 349 397 pacjentów (88%) leczonych ewerolimusem (Tabela 2). Najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi związanymi z leczeniem u pacjentów, którzy otrzymywali niwolumab były zmęczenie (134 pacjentów, 33%), nudności (57 pacjentów, 14%) i świąd (57 pacjentów, 14%); wśród pacjentów, którzy otrzymywali ewerolimus, najczęstszymi zdarzeniami były zmęczenie (134 pacjentów, 34%), zapalenie jamy ustnej (117 pacjentów, 29%) i niedokrwistość (94 pacjentów, 24%). Działania niepożądane 3. Czytaj dalej Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 7

Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych cd

Niewyjaśnioną nagłą śmierć sercową zdefiniowano jako nagłą śmierć sercową, w przypadku której nie stwierdzono żadnej przyczyny po pełnym i kompleksowym badaniu autopsyjnym, które obejmowało badania histologiczne i toksykologiczne (patrz rozdział Metody w Dodatkowym dodatku, dostępny w pełnym tekście niniejszego artykułu). Patolog sądowy, dorosły kardiolog i dwóch kardiologów dziecięcych oceniali wszystkie przypadki nagłej śmierci sercowej. Przypadki, w których szczegóły były niewystarczające, aby określić śmierć jako nagłą śmierć sercową i przypadki nagłej niewyjaśnionej śmierci w epilepsji, zostały wyłączone z naszego badania. Badanie to zostało zatwierdzone przez komisję etyczną każdego rządu stanowego w Australii i Nowej Zelandii. W 290 przypadkach uzyskano pozwolenie od najbliższych krewnych, co umożliwiło zapisanie szczegółowych danych dotyczących nagłej śmierci sercowej i pobranie próbki krwi podczas autopsji w celu przeprowadzenia analizy genetycznej. Ponadto, w przypadkach, w których uzyskano pozwolenie, zalecono kliniczną obserwację wszystkich krewnych pierwszego stopnia, jeśli podejrzewa się wrodzoną chorobę serca. 5 W przypadkach, w których nie uzyskano pozwolenia, należy podać tylko wiek, płeć i przyczynę oraz odnotowano okoliczności śmierci; takie przypadki były nazywane przypadkami niezidentyfikowanymi. Czytaj dalej Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych cd

Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad 6

W 4 genach autopsji znaleziono 3 patogenne i 7 prawdopodobnie patogennych wariantów, dla wydajności diagnostycznej 9%. W 16 dodatkowych genach zaburzeń rytmu serca znaleźliśmy 6 prawdopodobnie patogennych wariantów. W 16 głównych i mniejszych genach kardiomiopatii odkryliśmy wariant patogenny i 13 prawdopodobnie patogenny, aw 23 genach rzadkiej kardiomiopatii znaleziono 6 prawdopodobnie patogennych wariantów. 36 patogennych i prawdopodobnie patogennych wariantów stwierdzono w 31 przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej. W 62 przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej wykonano sekwencjonowanie egzogeniczne i znaleźliśmy 4 prawdopodobnie patogenne warianty genów epilepsji, dla wydajności diagnostycznej 6%. Listy rzadkich wariantów w czterech grupach genów sercowych podano w tabelach od S6 do S9, a także listę rzadkich wariantów genów epilepsji w Tabeli S10, w Dodatku Uzupełniającym. Charakterystyka demograficzna pacjentów i odpowiednie wyniki sekcji zwłok w przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej, dla której zidentyfikowano chorobotwórczy lub prawdopodobnie patogenny wariant genu sercowego (31 ze 113 przypadków, w których przeprowadzono analizę genetyczną [27%]) Tabela 2. Czytaj dalej Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad 6

Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 6

Oprócz odpowiedzi w każdej podgrupie, heterogeniczność odpowiedzi w obrębie podgrup oceniono za pomocą modelu logistyczno-regresyjnego dla każdej badanej podgrupy. Niezależne terminy w modelu obejmowały leczenie, podgrupę i interakcje między leczeniem a podgrupą. Jeżeli interakcja nie była znacząca na poziomie 0,01 (po skorygowaniu dla wielu porównań), uznano, że istnieje jednorodność odpowiedzi w poszczególnych kategoriach podgrupy. Ponadto skonstruowano powierzchnie leśne w celu porównania efektów leczenia w obrębie podgrup. Porównano charakterystykę demograficzną i wyjściową z użyciem dwustronnego testu Mantela-Haenszela dla danych kategorycznych i testu sumy rang Wilcoxona dla danych ciągłych, z poziomem istotności 0,05. Czytaj dalej Fumaran tenofowiru dizoproksylu w porównaniu z dipiwoksylem adefowiru w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu B ad 6

Diagnostyczne wyniki angiografii wieńcowej za pomocą 64 rzędów CT

Dokładność angiografii komputerowej tomografii komputerowej (ang. Multidetector computed tomographic, ang. Multidetector computed tomographic) obejmująca 64 detektory nie została dobrze ustalona Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe badanie, aby zbadać dokładność 64-rzędowej, angiograficznej angiografii CT o szerokości 0,5 mm w porównaniu z konwencjonalną koronarografią u pacjentów z podejrzeniem choroby niedokrwiennej serca. Dziewięć ośrodków zapisało pacjentów, u których wykonano angiografię wapniową i angiografię TK przed wykonaniem konwencjonalnej koronarografii. U 291 pacjentów z wartościami wapnia wynoszącymi 600 lub mniej, segmenty o średnicy 1,5 mm lub więcej analizowano za pomocą CT i konwencjonalnej angiografii w niezależnych laboratoriach rdzenia. Czytaj dalej Diagnostyczne wyniki angiografii wieńcowej za pomocą 64 rzędów CT

Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi czesc 4

Na koniec zbadaliśmy możliwość wpływu seksu lub imprintingu w obrębie QTDT, używając tych dziewięciu haplotypów znaczników SNP. Wyniki
CNTNAP2 jako cel FOXP2
Rysunek 1. Rysunek 1. Identyfikacja CNTNAP2 jako bezpośredniego wiązania neuronowego przez człowieka FOXP2. W panelu A klon o wielkości 300 pz zidentyfikowano przez klonowanie z użyciem broni typu shotgun fragmentów genów zidentyfikowanych przez immunoprecypitację z użyciem chromosomu FOXP2 i umiejscowiono w intronie ludzkiego genu CNTNAP2 w 7q35. Czytaj dalej Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi czesc 4

Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi cd

(Wyniki na skali mieszczą się w przedziale od 50 do 150, ze średnią 100 i odchyleniem standardowym wynoszącym 15 w ogólnej populacji.) Niższe wyniki wskazują gorsze wyniki.) Wykluczyliśmy dzieci z niewerbalnym IQ poniżej 80, diagnoza kliniczna zaburzeń z autyzmem lub innych znanych stanów medycznych lub rozwojowych, które mogą upośledzać język, takich jak utrata słuchu, rozszczep wargi lub rozszczep podniebienia. Co więcej, w przypadku próbek potwierdzonych klinicznie dzieci zostały kompleksowo ocenione na skalach oceniających język, IQ i zachowania, a także dzieci z jawnymi trudnościami pragmatycznymi, cechami behawioralnymi związanymi z autyzmem lub historią rodzinną wskazującą na autyzm. Zebraliśmy ilościowe dane fenotypowe z probantów i wszystkich dostępnych rodzeństwa. Następnie ustaliliśmy składowe wyniki CELF-R dla zdolności językowych ekspresywnych i receptywnych. Użyliśmy również miary zdolności do powtarzania nonsensownych słów, Children s Test of Nonword Repetition, 26, który został ustanowiony jako silna endofenotyp określonego zaburzenia językowego.12 (Wyniki na skali od 46 do 141, ze średnią 100 i odchylenie standardowe w ogólnej populacji 15. Czytaj dalej Funkcjonalne powiązanie genetyczne między różnymi zaburzeniami rozwojowymi cd

Rak płuc

Rak płuc jest najczęstszą przyczyną zgonów związanych z rakiem w Ameryce Północnej. Szacuje się, że w 2008 r. Przewidywano 213 380 nowych przypadków i 160.390 zgonów. Od czasu publikacji poprzedniej edycji Lung Cancer 10 lat temu nastąpił znaczny postęp w wykrywaniu raka. , diagnostyka i leczenie raka płuc, jak również w naszym rozumieniu biologii tej choroby. Czytaj dalej Rak płuc

Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy ad

W następnym rozdziale Dean Tripp zajmuje się psychospołecznymi aspektami przewlekłego zapalenia gruczołu krokowego – zespołu przewlekłego bólu miednicy, począwszy od obserwacji, że jest silnie związany z trudnościami intrapersonalnymi i interpersonalnymi, takimi jak ból, niepełnosprawność, problemy w związkach i obniżona ogólna jakość życia . Pacjenci często pytają, czy przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego – zespół przewlekłego bólu miednicy wpłynie na płodność i funkcje seksualne. Odpowiedź jest nie, z zastrzeżeniem, jak Lawrence Hakim wskazuje w rozdziale 14, że w rzadkich przypadkach pacjent może mieć ból ejakulacyjny, który może naśladować ból związany z zespołem, ale w rzeczywistości jest spowodowany niedrożnością przewodów wytryskowych. Ze względu na nakładanie się symptomologii między śródmiąższowym zapaleniem pęcherza moczowego, bolesnym zespołem pęcherza moczowego i przewlekłym zespołem zapalenia gruczołu krokowego z przewlekłym zespołem bólu miednicy – jak omówiono przez Jonathana Kaye i Roberta Moldwina w rozdziale 15 – jeśli obecne są małe pojemności wydalnicze i ból z rozdęciem pęcherza, należy zastosować terapię. skierowane w kierunku śródmiąższowego zapalenia pęcherza. Czytaj dalej Przewlekłe zapalenie gruczołu krokowego / zespół przewlekłego bólu miednicy ad