Stwardniale pole pluca

Stwardniałe pole płuca tworzy masę plastyczną, z której olej można oddzielić przez odwirowanie tkanki płucnej. U ludzi taki stan płuc może być śmiertelny w związku z możliwością dodatkowego bakteryjnego zakażenia. Tego rodzaju zmiany w tkance płucnej zmieniają oddychanie, tak jak inne stany zapalne płuc. Pylica płuc Pylica płuc pneumoconiosis jest ciężkim schorzeniem tkanki płucnej, wywołanym przez długotrwałe wdychanie nierozpuszczalnych pyłków, zwłaszcza nieorganicznych. Występuje ona, jako choroba zawodowa u górników, kamieniarzy, szlifierzy, tokarzy, u robotników pracujących w przemyśle ceramicznym, tytoniowym, bawełnianym, w fabrykach nawozów sztucznych, proszków do prania i innych. Czytaj dalej Stwardniale pole pluca

Powstawaniu plytkich ruchów oddechowych

W mechanizmie powstawania ruchów oddechowych przyspieszonych i płytkich odgrywa rolę również zwiększona pobudliwość ośrodka oddechowego, gdyż jest on stale podrażniany wskutek zakwaszenia zwiększoną zawartością dwutlenku węgla we krwi, który gromadzi się w niej z powodu utrudnionego oddechu. Również kwaśne niedotlenione wytwory przemiany materii gromadząc się w ośrodkach nerwowych pobudzaj ą ośrodek oddechowy do wzmożonej czynności. Powstawaniu płytkich ruchów oddechowych i w związku z tym duszności sprzyja także zmniejszenie się sprężystości tkanki płucnej wskutek wypełnienia jej pęcherzyków płynem obrzękowym. Po otwarciu klatki piersiowej płuco takie nie zapada się, gdyż siły sprężyste są za małe, by mogło to nastąpić. Prócz tego obrzękłe płuco nie wypełnia dostatecznie przy wdechu klatki piersiowej. Czytaj dalej Powstawaniu plytkich ruchów oddechowych

Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 7

W 22 z 29 wszystkich miejsc CARES pacjenci z zatrzymaniem krążenia w białych dzielnicach o wysokim dochodzie mieli najwyższe średnie przewidywane prawdopodobieństwo otrzymania CPR zainicjowanej przez osobę postronną. Dyskusja
Znaleźliśmy bezpośredni związek między medianą dochodów i składem rasowym okolicy oraz prawdopodobieństwem, że osoba z nagłym zatrzymaniem krążenia otrzymała CPR zainicjowaną przez osobę postronną. Związek ten był najbardziej widoczny w czarnych dzielnicach o niskim dochodzie, gdzie szansa otrzymania CPR zainicjowanej przez osobę postronną była o około 50% niższa niż w dzielnicach niezabezpieczonych o wysokim dochodzie. Nawet w czarnych dzielnicach o wysokim dochodzie pacjenci z nagłym zatrzymaniem krążenia byli o około 23% mniej podatni na otrzymanie resuscytacji krążeniowo-oddechowej zainicjowanej przez osoby postronne niż pacjenci z nieślubnych dzielnic o wysokim dochodzie. Czytaj dalej Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 7

Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 5

Przewidywane prawdopodobieństwo CPR zainicjowanej przez osobę postronną pokazano na podstawie odsetka czarnych mieszkańców w sąsiedztwie (panel A) i mediany dochodu gospodarstwa domowego w sąsiedztwie (panel B). Model, który posłużył do obliczenia przewidywanego prawdopodobieństwa CPR zainicjowanego przez osobę postronną, obejmował następujące współzmienne: wiek (w ciągu dziesięcioleci), rasa lub grupa etniczna, płeć, świadek lub nieobecność zatrzymana, lokalizacja publiczna lub prywatna oraz sześć kategorii mediany sąsiedztwa. dochód gospodarstwa domowego i skład rasowy (czarny o niskich dochodach, zintegrowany o niskich dochodach, biały o niskich dochodach, czarny o wysokich dochodach, zintegrowany o wysokim dochodzie i biały o wysokich dochodach). Z 14.225 pacjentów z nagłym zatrzymaniem krążenia, którzy spełnili kryteria włączenia do badania, 4068 (28,6%) otrzymało resuscytację krążeniowo-oddechową z udziałem inicjatorów. Czytaj dalej Charakterystyka Stowarzyszenia Neighborhood z CPR zainicjowanym przez Bystandera AD 5

Profilaktyczne zapobieganie zakażeniom HIV w Botswanie AD 3

Biorąc pod uwagę to trudne wyzwanie logistyczne, sponsorzy i badacze postanowili przeprowadzić uporządkowany wynik badania. Badacze i uczestnicy badania nie byli świadomi zadań związanych z leczeniem podczas tego procesu podejmowania decyzji. Poinformowaliśmy uczestników o zbliżającym się zamknięciu badania i zezwolono im na kontynuowanie badania, dopóki korekty protokołów nie zostały zatwierdzone przez komisje etyczne w Stanach Zjednoczonych i Botswanie; Procedury wyjścia rozpoczęły się 29 marca 2010 r. Pracownicy naukowi podjęli próbę znalezienia wszystkich uczestników, którzy nie byli aktywni po tym terminie (z wyłączeniem uczestników badania, którzy wycofali się) i przetestowali je pod kątem zakażenia wirusem HIV. Czytaj dalej Profilaktyczne zapobieganie zakażeniom HIV w Botswanie AD 3

Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 7

Mediana czasu do wystąpienia po pierwszej dawce badanego leku wynosiła 21,5 dnia (zakres od 15 do 53). Żadne ze zdarzeń nie wystąpiło podczas terapii; mediana czasu do wystąpienia po ostatniej dawce wynosiła 8,5 dnia (zakres od do 38). Pięciu z 6 pacjentów leczonych eltrombopagiem, u których wystąpiło zdarzenie zakrzepowe, wystąpiło w ciągu 2 tygodni po przyjęciu ostatniej dawki badanego leku. Żaden z 8 pacjentów, u których wystąpiły zdarzenia zakrzepowe, nie otrzymał zarówno przetoczenia eltrombopagu, jak i transfuzji płytek krwi ani nie odnotował żadnego wykorzystania produktów krwiopochodnych. Czytaj dalej Eltrombopag przed zabiegami u pacjentów z marskością i małopłytkowością AD 7

Skuteczność pojedynczej dawki, inaktywowanej doustnej szczepionki cholery w Bangladeszu cd

Wszyscy autorzy gwarantują kompletność i dokładność prezentowanych danych i analiz. Interwencje
Szczepionkę (Shanchol) zakupioną od producenta do badania i badane placebo podano w fiolkach jednodawkowych o identycznym wyglądzie, z których każdy zawierał 1,5 ml ciekłego środka. Każda dawka szczepionki zawierała około 1,5 × 1011 inaktywowanych bakterii Vibrio cholerae O1 i 5 × 1010 inaktywowanych bakterii V. cholerae O139, jak opisano powyżej. Fiolki placebo zawierały 1,5 ml identycznie wyglądającego płynu, który zawierał tylko obojętne składniki skrobi i gumy ksantanowej . Środki badane były podawane między 10 stycznia a 4 lutego 2014 r. Aby kwalifikować się do udziału w badaniu, uczestnicy lub ich opiekunowie musieli wyrazić pisemną świadomą zgodę, a uczestnicy musieli mieć co najmniej 12 miesięcy, nie mogli być w ciąży. Czytaj dalej Skuteczność pojedynczej dawki, inaktywowanej doustnej szczepionki cholery w Bangladeszu cd

Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki ad 6

Szacunki predylekcji przekraczające 3% były najczęstsze wśród czarnych dawców w wieku od 53 do 68 lat. 15-letnie ryzyko związane z ESRD zaobserwowane wśród dawców nerek w Stanach Zjednoczonych było 3,5 do 5,3 razy większe niż przewidywane ryzyko wśród noninistów, z podobnymi schematami ryzyka w zależności od rasy i płci w przypadku braku darowizny oraz w obecność darowizny (tabela S5 w dodatkowym dodatku). Na przykład prognozowane 15-letnie ryzyko (przy braku dawstwa) dla przeciętnego czarnego dawcy-mężczyzny dawcy wynosiło 0,21%, a obserwowane ryzyko (po dawstwie) wyniosło 0,96%. Odpowiednie przewidywane i obserwowane 15-letnie ryzyko wśród czarnych kobiet wynosiło 0,12% i 0,59%; ryzyko wśród białych mężczyzn wynosiło odpowiednio 0,07% i 0,34%, a ryzyko wśród białych kobiet wynosiło odpowiednio 0,04% i 0,15%.
Dyskusja
Oszacowaliśmy długoterminowe ryzyko wystąpienia ESRD według 10 cech demograficznych i zdrowotnych ocenianych łącznie. Następnie opracowaliśmy internetowe narzędzie do oceny ryzyka, aby pomóc w ocenie i doradzaniu kandydatom na żywych dawców nerki i poprawić proces akceptacji. Stwierdziliśmy znaczne różnice w przewidywanym ryzyku ESRD w zależności od wieku, płci i rasy. Czytaj dalej Prognoza ryzyka niewydolności nerek u żywego kandydata na dawcę nerki ad 6

Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad

Ogólnopolskie retrospektywne badanie nagłej śmierci sercowej w niewyselekcjonowanej populacji osób w wieku od do 35 lat w Danii wykazało częstość występowania wynoszącą 2,8 na 100 000 osobolat lub 1,9 na 100 000 osobolat, gdy rozważano tylko przypadki autopsji. Częstość występowania 1,8 na 100 000 rocznie wykryto po przeglądzie aktów zgonu w Anglii i Walii.9 W jednej trzeciej przypadków nagłej śmierci sercowej u dzieci i młodych dorosłych nie znaleziono przyczyny zgonu po kompleksowym badaniu autopsyjnym, które obejmuje badania toksykologiczne i histologiczne; zgony te określane są jako niewyjaśnione nagłe zgony sercowe. 38,10-12 Niewyjaśniona nagła śmierć sercowa jest często przypisywana zaburzeniom rytmu serca spowodowanym dysfunkcją kanału jonowego serca, co jest niewykrywalne w konwencjonalnej autopsji. Stany niekardiologiczne mogą również powodować nagłą śmierć, która jest klinicznie nie do odróżnienia od nagłej śmierci sercowej. Na przykład pacjenci z padaczką mają wyższy wskaźnik nagłej śmierci niż osoby bez padaczki, a nagła nieoczekiwana śmierć w epilepsji jest najczęstszą przyczyną śmierci związanej z epilepsją.13
Autologiczne badania genetyczne głównych genów długiego zespołu QT i polimorficznego komorowego częstoskurczu katecholaminowego (cztero-genowa autopsja molekularna , w tym geny KCNQ1, KCNH2, SCN5A i RYR2) zidentyfikowali chorobotwórczą mutację w maksymalnie jednym trzecia z niewyjaśnionych nagłych zgonów sercowych, które zostały skierowane do sekcji zwłok po badaniu genetycznym.14,15 Jednak w populacyjnych, nieopłaconych przypadkach niewyjaśnionej nagłej śmierci sercowej częstość występowania patogennych mutacji w głównych genach zespołu długiego QT jest znacznie niższa .16. Ponadto badania populacyjne dotyczące zmienności genetycznej u ludzi ujawniły obfitość rzadkich wariantów, co doprowadziło do coraz ostrzejszych kryteriów klasyfikacji mutacji i niższej wydajności diagnostycznej autopsyjnego testu genetycznego na niewyjaśnioną nagłą śmierć sercową.18,19 przeprowadzili 3-letnie, prospektywne, populacyjne badanie nagłej śmierci sercowej wśród osób w wieku od do 35 lat w Australii i Nowej Zelandii oraz skupił się na określeniu przyczyny zgonu po kompleksowym badaniu autopsyjnym i testach genetycznych.
Metody
Projekt badania i nadzór
Wszystkie główne ośrodki patologii sądowej w Australii i Nowej Zelandii prospektywnie zgromadziły dane z badań wstępnych i autopsyjnych dotyczących wszystkich przypadków nagłej śmierci sercowej, które wystąpiły u osób w wieku od do 35 lat od stycznia 2010 r. Czytaj dalej Spodziewane badanie nagłej śmierci sercowej wśród dzieci i młodych dorosłych ad

Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 6

Całkowitą odpowiedź obserwowano u 4 pacjentów (1%) w grupie otrzymującej niwolumab iu 2 pacjentów (<1%) w grupie otrzymującej ewerolimus. Mediana czasu do wystąpienia odpowiedzi wynosiła 3,5 miesiąca (zakres od 1,4 do 24,8) wśród 103 pacjentów z odpowiedzią w grupie otrzymującej niwolumab i 3,7 miesiąca (zakres od 1,5 do 11,2) wśród 22 pacjentów z odpowiedzią w grupie otrzymującej ewerolimus; mediana czasu trwania odpowiedzi wynosiła 12,0 miesięcy (zakres od 0 do 27,6) z niwolumabem i 12,0 miesięcy (zakres od 0 do 22,2) z ewerolimusem (tabela S1 w dodatkowym dodatku). Wśród pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie, 49 pacjentów (48%) w grupie otrzymującej niwolumab i 10 (45%) w grupie otrzymującej ewerolimus miało ciągłą odpowiedź; 32 pacjentów (31%) w grupie otrzymującej niwolumab i 6 (27%) w grupie otrzymującej ewerolimus wykazywało ciągłą odpowiedź przez 12 miesięcy lub dłużej (ryc. S2 w dodatku uzupełniającym). Mediana przeżycia wolnego od progresji wynosiła 4,6 miesiąca (95% CI, 3,7-5,4) w grupie otrzymującej niwolumab i 4,4 miesiąca (95% CI, 3,7-5,5) w grupie otrzymującej ewerolimus (współczynnik ryzyka, 0,88, 95% CI, 0,75 do 1,03; P = 0,11) (Figura 2B). Aby zbadać pozornie opóźnione rozdzielenie krzywych, przeprowadziliśmy analizę wrażliwości bez progresji na progresję u pacjentów, którzy nie mieli progresji choroby lub zmarli po 6 miesiącach (145 pacjentów [35%] w grupie niwolumabu i 129 pacjentów [ 31%] w grupie otrzymującej ewerolimus). Analiza tej podgrupy pacjentów wykazała medianę przeżycia bez progresji wynoszącą 15,6 miesiąca (95% CI, 11,8 do 19,6) w grupie otrzymującej niwolumab i 11,7 miesiąca (95% CI, 10,9 do 14,7) w grupie otrzymującej ewerolimus (współczynnik ryzyka, 0,64; 95% CI, 0,47 do 0,88). Czytaj dalej Niwolumab versus Everolimus w zaawansowanym raku nerkowokomórkowym ad 6